Bir ceza davasında sanık müdafii, duruşmada sözlü olarak 'kararı temyiz ediyoruz' şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan, geçerli bir temyiz başvurusu için yeterli midir, yoksa ayrıca gerekçeli bir temyiz dilekçesi sunulması zorunlu mudur? Bu durumun, hukuk davalarındaki istinaf başvurusundan farkı nedir?

Ceza muhakemesinde, duruşmada sözlü olarak 'kararı temyiz ediyoruz' şeklindeki beyan, yasal süreyi koruyan geçerli bir temyiz başvurusudur. Zabıt katibi tarafından tutanağa geçirilen bu beyan ile temyiz hakkı kullanılmış olur. Sanık veya müdafii daha sonra, mahkeme tarafından gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yasal süre içinde 'gerekçeli temyiz dilekçesi' (temyiz layihası) sunarak temyiz sebeplerini ayrıntılı olarak açıklayabilir. Süresinde gerekçeli dilekçe sunulmaması, temyiz hakkını ortadan kaldırmaz; bu durumda Yargıtay incelemeyi sadece hükümdeki hukuka aykırılıklar yönünden yapar. Bu durum, hukuk davalarındaki istinaf başvurusundan farklıdır. HMK uyarınca, istinaf dilekçesinde başvuru sebeplerinin ve gerekçesinin gösterilmesi zorunludur (HMK m. 342/2-e). Gerekçe gösterilmemesi, başvurunun usulden reddine neden olabilirken (kamu düzeni hariç), ceza muhakemesinde süresinde yapılan sözlü beyan hakkı korumak için yeterlidir.