Ceza Genel Kurulu'nun 2024/279 K. sayılı kararında VUK m. 359/b'deki sahte belge düzenleme/kullanma suçunun 'soyut tehlike suçu' olduğu belirtilmiştir. Bu nitelemenin, 'vergi ziyaı'nın suçun unsuru olmamasıyla ilişkisini kurarak açıklayınız.

'Soyut tehlike suçu' nitelemesi, bir suçun oluşumu için somut bir zarar veya tehlike neticesinin meydana gelmesinin aranmadığı, kanunda tanımlanan fiilin icrasının tek başına suçun oluşumu için yeterli olduğu anlamına gelir. VUK m. 359/b'nin soyut tehlike suçu olarak kabul edilmesi, 'vergi ziyaı'nın (somut bir vergi kaybı zararının) suçun unsuru olmamasıyla doğrudan ilişkilidir. Kanun koyucu, sahte belge düzenleme veya kullanma fiilinin kendisini, vergi düzeni ve devletin mali otoritesi için bir tehlike olarak görmüştür. Bu fiil işlendiği anda, henüz bir vergi kaybı yaşanmamış olsa bile, mali düzenin güvenilirliği tehlikeye atılmış olur. Bu nedenle, fiilin işlenmesiyle suç tamamlanır; ayrıca bir vergi ziyaının doğup doğmadığının araştırılması gerekmez. Bu durum, suçun bir 'zarar suçu' değil, bir 'tehlike suçu' olduğunun göstergesidir.