Bir işçinin, şarta bağlı olarak 'kıdem ve ihbar tazminatım ödenirse işten ayrılırım' şeklindeki beyanı, TBK m. 439 anlamında bir 'aniden işi bırakma' veya 'istifa' olarak kabul edilebilir mi? Yargıtay'ın bu tür beyanlara yaklaşımı nasıldır?

Hayır, bu bir istifa olarak kabul edilemez. Metinde alıntılanan Yargıtay kararlarında (örn: 9. HD, E:2018/3370) belirtildiği üzere, şarta bağlı istifa kural olarak geçerli değildir. İşçinin, haklarının ödenmesi şartıyla işten ayrılma talebi, tek taraflı bir fesih iradesi (istifa) olarak değil, işverene yönelik bir 'ikale (bozma sözleşmesi) yapma teklifi (icap)' olarak değerlendirilmelidir. İşveren bu teklifi kabul eder ve işçinin haklarını öderse, sözleşme ikale ile sona erer. İşveren bu teklifi kabul etmezse, işçinin iş sözleşmesi devam eder. Dolayısıyla bu beyan, TBK m. 439'un aradığı 'sözleşmeyi sona erdirmeye yönelik kesin irade' şartını taşımadığından, işverene tazminat talep etme hakkı vermez.