Bir ceza davasında hâkim, ara kararında 'sanığın suçu işlediği sabit olduğundan, lehe hükümlerin uygulanması talebinin reddine...' şeklinde bir ifade kullanmış ve daha sonra nihai kararı açıklamıştır. Hâkimin bu davranışı CMK m. 24 ve 25 açısından nasıl değerlendirilmelidir?

Hâkimin bu davranışı, tarafsızlığını açıkça ihlal eden ve CMK m. 24/1 uyarınca bir 'ret sebebi' oluşturan bir durumdur. Hâkim, hükümden önce, yargılamanın esası hakkındaki görüşünü ve kanaatini açıklamış, yani 'ihsas-ı rey'de bulunmuştur. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2015/33607 E. sayılı kararında da benzer bir durum bozma nedeni sayılmıştır. Hâkimin görevi, tüm deliller toplandıktan ve tarafların son sözleri alındıktan sonra, nihai hükümle birlikte kanaatini açıklamaktır. Henüz yargılama bitmeden, bir ara kararla sanığın suçluluğu konusunda kesin bir kanıya vardığını belirtmesi, tarafsızlığını yitirdiğini ve davanın sonucunu önceden belirlediğini gösterir. Bu durum, CMK m. 24 uyarınca hâkimin tarafsızlığını şüpheye düşüren çok ciddi bir sebeptir ve CMK m. 25'e göre bu durum öğrenildiği andan itibaren ret talebinde bulunulabilir.