CMK m. 22 ve 23'te sayılan 'hâkimin davaya bakamayacağı haller' (görev yasakları) ile CMK m. 24'te belirtilen 'tarafsızlığını şüpheye düşürecek diğer sebepler' arasında ne gibi temel farklar vardır? Özellikle, bu sebeplerin tespiti ve hukuki sonuçları açısından farklılıkları belirtiniz.

Bu iki grup sebep arasında temel farklar şunlardır: 1) Belirlilik ve Kapsam: Görev yasakları (CMK m. 22-23), kanunda 'tahdidi' (sınırlı sayıda) olarak sayılmıştır. Bunlar; suçtan zarar görme, taraflarla akrabalık ilişkisi, aynı davada farklı bir sıfatla (savcı, tanık, bilirkişi vb.) görev yapmış olma gibi objektif durumlardır. Bu hallerin kapsamı kıyas yoluyla genişletilemez. Tarafsızlığı şüpheye düşürecek diğer sebepler (CMK m. 24) ise kanunda sayılmamıştır, çünkü her somut olayda farklı bir durum ortaya çıkabilir. Bu sebepler daha çok hâkimin tarafsızlığına dair makul ve objektif bir şüphe uyandıran durumlardır. 2) Tespit ve Uygulama: Hâkim, görev yasağı bulunduğunu fark ederse, re'sen (kendiliğinden) davadan çekinmek zorundadır. Bu hallerin varlığı mutlak bir bozma nedenidir. Tarafsızlığı şüpheye düşürecek bir sebebin varlığı halinde ise hâkimin re'sen çekinme zorunluluğu yoktur; ancak taraflar bu sebeple reddini isteyebilir veya hâkim kendisi çekinme talebinde bulunabilir. Bu talebin kabul edilip edilmeyeceğine ise ilgili merci (örn: Asliye Ceza Mahkemesi, Ağır Ceza Mahkemesi) karar verir. Görev yasağına aykırılık hukuka kesin aykırılık iken, reddi gerektiren bir sebeple davaya bakılması her zaman mutlak bozma nedeni olmayabilir.