TBK m. 439'da düzenlenen işverenin tazminat hakkı ile 4857 sayılı İş Kanunu m. 17'de düzenlenen ihbar tazminatı arasındaki temel hukuki nitelik farkı nedir? Birinin 'nispi götürü tazminat', diğerinin ise 'asgari götürü tazminat' olarak nitelendirilmesini açıklayınız.

Bu iki tazminat arasındaki temel hukuki nitelik farkı, zararın varlığının ve miktarının tazminat üzerindeki etkisinden kaynaklanır: 1) TBK m. 439'daki Tazminat (Nispi Götürü Tazminat): Bu tazminat, zararın varlığına dair bir karine oluşturur ve ispat yükünü tersine çevirir. İşveren, işçinin aylık ücretinin dörtte birine kadar olan zararı için ispat yükünden kurtulur. Ancak bu miktar mutlak değildir. İşveren, zararının bu miktardan fazla olduğunu ispatlayarak daha fazlasını talep edebilir. Aynı şekilde işçi de işverenin zararının daha az olduğunu veya hiç zarar oluşmadığını ispatlayarak tazminatın indirilmesini veya kaldırılmasını sağlayabilir. Bu nedenle 'nispi' (göreceli) bir nitelik taşır. 2) İş Kanunu m. 17'deki İhbar Tazminatı (Asgari Götürü Tazminat): Bu tazminat, usulsüz fesih halinde işverenin uğrayacağı zararın asgari miktarını belirler. İşveren, daha az zarara uğradığını veya hiç zarara uğramadığını iddia etse bile, işçi bildirim süresine ilişkin ücret tutarındaki bu tazminatı ödemek zorundadır. İşçi, işverenin zararının daha az olduğunu ispatlayarak bu yükümlülükten kurtulamaz. Bu nedenle 'asgari' bir nitelik taşır. Ancak işveren, zararının ihbar tazminatından fazla olduğunu ispatlarsa, aşan kısmı ayrıca talep edebilir.