Bir hukuk davasında, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında bir çelişki bulunması (örneğin, gerekçede davanın kabulü gerektiği anlatılırken, hüküm fıkrasında reddine karar verilmesi), istinaf incelemesinde nasıl bir sonuç doğurur?

Bu durum, hükmün kendi içinde çelişkili, anlaşılamaz ve dolayısıyla hukuka aykırı olduğu anlamına gelir. İstinaf mahkemesi, bu tür bir kararı, HMK m. 353/1-a-6'nın kıyasen uygulanmasıyla 'delillerin hiç değerlendirilmemiş sayılması' veya genel olarak adil yargılanma ve gerekçeli karar hakkı ilkelerinin ihlali olarak kabul eder. Kararın hangi yönde kurulduğu anlaşılamadığı için, ortada denetlenecek sağlıklı bir hüküm yoktur. Bu nedenle istinaf mahkemesi, esasa girmeden, ilk derece mahkemesi kararının 'kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine' karar verir. Mahkemeden, çelişkiyi gideren, gerekçesiyle ve sonucuyla tutarlı yeni bir karar kurması istenir. (Bkz. Gaziantep BAM 2. HD - Karar: 2017/738, gerekçeyle hüküm arasındaki çelişkiyi delillerin değerlendirilmemesi olarak yorumlamıştır).