Bir hukuk davasında, ilk derece mahkemesi, tarafların gösterdiği delilleri toplamış ancak kararında bu delillerden sadece kendi hükmüne dayanak yaptığı bir tanığın beyanını değerlendirmiş, diğer tanıkların ve bilirkişi raporunun neden dikkate alınmadığına dair hiçbir açıklama yapmamıştır. Bu durum, 'gösterilen delilleri hiç değerlendirmeme' (HMK m. 353/1-a-6) kapsamında bir geri gönderme sebebi midir?

Evet, bu durum 'gösterilen delilleri hiç değerlendirmeme' kapsamında yorumlanabilir ve bir geri gönderme sebebi teşkil eder. Her ne kadar mahkeme bir delili değerlendirmiş gibi görünse de, hukuki dinlenilme hakkı (HMK m. 27) ve gerekçeli karar hakkı (Anayasa m. 141), mahkemenin sadece hükmüne dayanak yaptığı delili değil, neden diğer delillere itibar etmediğini de makul bir gerekçeyle açıklamasını gerektirir. Taraflarca sunulan ve davanın esasına etkili olabilecek diğer tanık beyanlarını ve özellikle bir uzmanlık gerektiren konudaki bilirkişi raporunu tamamen yok sayarak, gerekçede bunlara hiç değinmeden karar vermek, delillerin bütüncül bir şekilde değerlendirilmediği, keyfi bir seçim yapıldığı anlamına gelir. Bu, delillerin 'değerlendirilmiş' sayılması için gereken asgari standardı karşılamaz. Dolayısıyla istinaf mahkemesi, bu durumu yargılamanın temelden sakatlandığı ve delillerin bütüncül olarak değerlendirilmesi için dosyanın geri gönderilmesi gerektiği şeklinde yorumlayabilir. Bu, HMK m. 353/1-a-6'nın lafzından ziyade, ruhuna ve adil yargılanma hakkı ilkelerine uygun bir yorumdur.