Bir ceza davasında hüküm kurulurken, sanık hakkında TCK m. 53 uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, bu yoksunlukların 'sanığın mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar' süreceğine karar verilmesi, TCK m. 53/3 uyarınca bir hata teşkil eder mi? Anılan fıkranın getirdiği özel düzenleme nedir?

Evet, bu ifade tek başına kullanıldığında TCK m. 53/3 açısından bir hata teşkil edebilir. TCK m. 53/1, hak yoksunluklarının kural olarak 'hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar' süreceğini belirtir. Ancak, TCK m. 53/3 bu kurala önemli bir istisna getirir. Bu fıkraya göre, sanığın 'kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' açısından yoksunluk, 'koşullu salıverilme tarihine kadar' sürer. Yani, sanık koşullu salıverildiğinde, diğer hak yoksunlukları devam etse bile, kendi çocuğu üzerindeki velayet hakkını geri kazanır. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin bozma kararına konu olan olayda (CGK 2012/110 K. içinde atıf yapılan), mahkemenin bu ayrımı yapmadan genel bir ifadeyle tüm haklardan 'infaz tamamlanıncaya kadar' yoksun bırakma kararı vermesi, TCK m. 53/3'e aykırılık nedeniyle bozma sebebi sayılmıştır. Doğru bir uygulamada, mahkeme hüküm fıkrasında bu ayrımı açıkça belirtmelidir.