TCK m. 146'nın uygulanabilmesi için aranan 'geçici bir süre' ve 'kısa sayılacak bir süre' ifadeleri, malın niteliğine göre nasıl yorumlanmalıdır? Tüketilebilen veya kullanıldıkça değeri önemli ölçüde azalan mallar (örneğin benzin, gıda maddesi) açısından kullanma hırsızlığı mümkün müdür?

Bu ifadeler, her somut olayın özelliğine ve malın niteliğine göre hakim tarafından yorumlanması gereken belirsiz hukuki kavramlardır. 'Geçici' ve 'kısa' süre, malın fonksiyonu ile doğrudan ilişkilidir. Bir araba için birkaç saatlik kullanım kısa sayılabilirken, bir sinema filmi DVD'si için birkaç saatlik kullanım (filmin tamamının izlenmesi) malın özgülendiği amacın tamamen tüketilmesi anlamına geleceği için kısa süreli kullanım olarak değerlendirilmeyebilir. Tüketilebilen veya kullanıldıkça değeri önemli ölçüde azalan mallar açısından kullanma hırsızlığı kural olarak mümkün değildir. Ceza Genel Kurulu'nun 2016/235 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 'hırsızlık fiilinden sonra tüketilmiş ya da yok edilmiş mallar bakımından bu hükmün uygulanması mümkün olmayacaktır'. Benzer şekilde, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2017/3527 sayılı kararında, çalınan araçta 'benzin ve yağ tüketildiği de gözetilmeden' kullanma hırsızlığı indirimi yapılması eleştirilmiştir. Çünkü tüketilen bu malların 'iadesi' fiilen imkansızdır. Dolayısıyla, kullanma hırsızlığının temel mantığı olan 'malın esaslı bir zarar görmeden zilyedine geri dönmesi' ilkesi, tüketilen mallar açısından gerçekleşmez.