Bir işçinin, 'ihbar ve kıdem tazminatlarım ödenirse işten ayrılırım' şeklindeki şarta bağlı beyanı, TBK m. 439 kapsamında bir fesih (aniden işi bırakma) olarak kabul edilebilir mi? Yargıtay'ın bu tür beyanları hukuken nasıl nitelendirdiğini açıklayınız.

Hayır, kabul edilemez. Yargıtay'ın istikrarlı içtihatlarına göre (örn. Yargıtay 9. HD, E:2018/3370, K:2018/8527), şarta bağlı istifa kural olarak geçerli değildir. İşçinin, 'ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla' ayrılma talebi, tek taraflı bir fesih beyanı (istifa) olarak değil, işverene yönelik bir 'ikale (bozma sözleşmesi) yapma teklifi (icap)' olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda işçinin iradesi, sözleşmeyi tek taraflı ve koşulsuz olarak sona erdirmeye yönelik değildir. Aksine, tarafların anlaşarak sözleşmeyi sona erdirmesi için bir öneride bulunmaktadır. İşveren bu teklifi kabul ederse, bir ikale sözleşmesi kurulur. İşveren kabul etmezse, iş ilişkisi devam eder. Bu nedenle, bu tür şarta bağlı bir beyan, TBK m. 439'da düzenlenen 'aniden işi bırakma' fiilini oluşturmaz ve işverene tazminat talep etme hakkı vermez.