TBK m. 439 kapsamında, işçinin işe başlamamasının veya işi bırakmasının haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı değerlendirilirken hangi ölçütler kullanılır? TBK m. 435/2'de tanımlanan 'haklı neden' kavramının bu bağlamdaki rolünü açıklayınız.

İşçinin işe başlamaması veya işi bırakmasının haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığı, TBK m. 435/2'de tanımlanan genel 'haklı neden' kavramına göre değerlendirilir. Bu maddeye göre haklı neden, 'dürüstlük kurallarına göre iş ilişkisinin sürdürülmesini beklenemez kılan bütün durum ve koşullardır.' Bu, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından takdir edilecek geniş bir kavramdır. Bu bağlamda, işçinin davranışı için haklı neden sayılabilecek bazı durumlar şunlar olabilir: - İşçinin ciddi bir hastalığa yakalanması veya beklenmedik bir kaza geçirmesi. - İşverenin, sözleşmede vaat edilen çalışma koşullarını (ücret, işin niteliği, çalışma yeri vb.) işe başlamadan önce esaslı bir şekilde değiştirmesi. - İşverenin, iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almaması nedeniyle işyerinde ciddi ve yakın bir tehlikenin bulunması. - İşverenin, işçinin veya ailesinin şeref ve namusuna dokunacak söz ve davranışlarda bulunması. Bu ve benzeri nedenlerle iş ilişkisine devam etmesi kendisinden dürüstlük kuralı gereği beklenemeyen işçi, TBK m. 439'daki tazminatı ödemekle yükümlü olmaz.