TBK m. 439'da düzenlenen işverenin tazminat isteme hakkının hukuki niteliği nedir? Bu tazminatın, 4857 sayılı İş Kanunu'nda düzenlenen 'ihbar tazminatı' ile temel farklarını, özellikle ispat yükü ve miktar açısından açıklayınız.

TBK m. 439'da düzenlenen tazminat, kanundan doğan bir 'nispi götürü tazminat' niteliğindedir. Bu, kanunun işverenin aylık ücretin dörtte biri kadar bir zarara uğradığına dair adi bir kanuni karine getirdiği anlamına gelir. Temel farkları şunlardır: 1) Hukuki Nitelik ve İspat Yükü: TBK m. 439'daki tazminat 'nispi'dir. Yani, işveren, işçinin haksız fiilini ispatlayarak bu tazminatı talep edebilir. Ancak işçi, işverenin hiç zarara uğramadığını veya zararının bu miktardan az olduğunu ispatlayarak tazminattan tamamen veya kısmen kurtulabilir. Buna karşılık, İş Kanunu'ndaki ihbar tazminatı 'asgari götürü tazminat' niteliğindedir. İşveren, usulsüz feshi ispatladığında, zarara uğrayıp uğramadığına bakılmaksızın bu tazminata hak kazanır. İşçi, daha az zarar olduğunu ispatlasa bile ihbar tazminatını ödemekten kurtulamaz. 2) Miktarı Aşan Zarar: Her iki tazminat türünde de işveren, uğradığı zararın tazminat miktarını aştığını ispatlarsa, aşan kısmı genel hükümlere göre talep edebilir. Ancak TBK m. 439'daki tazminatın ispat yükünü tersine çevirme fonksiyonu, onu ihbar tazminatından ayırır.