TCK m. 146'da geçen 'geçici bir süre' kavramının hukuki niteliği nedir? Bu sürenin belirlenmesinde hangi kriterler esas alınır? Hakimin bu konudaki takdir yetkisinin sınırları nelerdir?

TCK m. 146'daki 'geçici bir süre' kavramı, belirsiz bir hukuki kavram olup, kanunda sayısal bir sınırla tanımlanmamıştır. Madde gerekçesi ve doktrine göre, bu sürenin 'her hâlde kısa sayılacak bir süre' olması temel koşuldur. Mahmut Koca ve İlhan Üzülmez'in görüşlerine atıf yapılan Ceza Genel Kurulu'nun 2016/235 sayılı kararında belirtildiği gibi, 'geçici süre her somut olayda taşınır malın fonksiyonu nazara alınarak belirlenmelidir.' Örneğin, bir bisiklet için birkaç saatlik kullanım geçici sayılabilirken, bir kitabın aylarca kullanılması geçici kullanım olarak kabul edilmeyebilir. Hakimin takdir yetkisi sınırsız değildir. Hakim, kararın gerekçesinde, malın niteliği, kullanım amacı, failin davranışları ve hayatın olağan akışı gibi objektif kriterlere dayanarak sürenin neden 'kısa' ve 'geçici' kabul edildiğini açıklamak zorundadır. Bu değerlendirme, denetime elverişli ve makul olmalıdır.