İşçinin, işe başlamaması veya işi aniden bırakması halinde, işverenin TBK m. 439'a göre talep edebileceği tazminat, işçinin ödemekle yükümlü olduğu bir borç niteliğinde midir, yoksa mahkeme kararı mı gerekir?

Bu tazminat, işverenin talep hakkıdır ve işçinin otomatik olarak borçlandığı bir miktar değildir. İşverenin bu hakkını, dava veya icra takibi yoluyla ileri sürmesi gerekir. İşçi bu talebe itiraz ederse, alacağın varlığı ve miktarı mahkeme kararıyla tespit edilir. İşveren, 30 günlük hak düşürücü süre içinde bu yollara başvurmazsa, ispat kolaylığından (nispi götürü tazminat) yararlanma hakkını kaybeder.