Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2014 tarihli ve 2014/427 K. sayılı kararında, yerel mahkemenin duruşmada 'bozma kararına uyulmasına' karar verdikten sonra gerekçeli kararda 'direnme hükmü' kurması neden usul ve yasaya aykırı bulunmuştur? Mahkemenin bu durumu 'teknik hata' olarak açıklaması neden kabul görmemiştir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun ilgili kararında, yerel mahkemenin bu eyleminin usul ve yasaya aykırı bulunmasının temel nedeni, **bozmaya uyma kararının niteliği ve hukuki sonuçlarıdır.** 1. **Uyma Kararının Niteliği:** Yargıtay'a göre, bir mahkemenin Yargıtay'ın bozma ilamına 'uyulmasına' karar vermesi, basit bir ara karar değildir. Bu karar, davanın esasına ilişkin bir irade beyanıdır ve mahkeme için yeni bir yargılama safhası başlatır. Bu kararla birlikte mahkeme, kendisini bozma kararında belirtilen hukuki ve usuli çerçeve ile bağlamış olur. Artık yargılamaya bozma ilamında gösterilen esaslar doğrultusunda devam etme ve o yönde bir hüküm kurma yükümlülüğü altına girer. 2. **Uyma Kararından Dönülememesi:** YCGK'nin duraksamasız içtihatlarına göre, bir kez usulüne uygun olarak 'uyma kararı' verildikten sonra, bu karardan **sonradan dönülerek 'direnme kararı' verilmesi hukuken mümkün değildir.** Uyma kararı, geri alınamaz (dönülemez) nitelikte bir usul işlemidir ve kendi hukuki sonuçlarını doğurmuştur. Sonradan verilen direnme kararı, daha önce verilmiş ve hukuken geçerli olan uyma kararının sonuçlarını ortadan kaldırmaz. **'Teknik Hata' Savunmasının Kabul Görmemesi:** Mahkemenin, bu durumun 'bilgisayarda yüklü bulunan şablonun yanlışlıkla zapta geçirilmesi' yani bir 'teknik hata' olduğu yönündeki açıklaması şu nedenlerle kabul görmemiştir: * **Tutanağın İspat Gücü (CMK m.222):** Duruşmada verilen kararların ne olduğu, ancak duruşma tutanağı ile ispat edilebilir. Tutanakta açıkça 'uyulmasına' şeklinde bir karar yazılıdır. Bu tutanak, sahteliği iddia edilip ispatlanmadıkça geçerlidir. Mahkemenin sonradan gerekçeli kararda 'asıl niyetim bu değildi' demesi, resmi belge niteliğindeki duruşma tutanağının ispat gücünü ortadan kaldırmaz. * **Tarafların Algısı ve Temyiz Gerekçesi:** Sanık müdafiinin de temyiz dilekçesinde, 'bozmaya uyulduğu halde bozma doğrultusunda karar verilmediği' gerekçesine dayanması, duruşmada tefhim edilen kararın 'uyma kararı' olarak anlaşıldığını ve algılandığını göstermektedir. Bu da durumun basit bir yazım hatası olmadığına işaret eder. Bu nedenlerle YCGK, usulüne uygun olarak verilen ve dönülemez nitelikte olan uyma kararından sonra direnme kararı verilmesini esaslı bir usul hatası kabul ederek, hükmü sair yönlerini incelemeksizin bozmuştur. (Kaynak: cmk-madde-222-durusma-tutanaginin-ispat-gucu.html)