Yabancılar hukukunda, hakkında sınır dışı etme kararı alınan bir yabancının 'terke davet' edilmesi (YUKK m.56) kural iken, hangi durumlarda bu usul uygulanmaz ve yabancıya ülkeyi terk etmesi için süre tanınmaz? Bu istisnaların ortak özelliği nedir?

Kural olarak, hakkında sınır dışı kararı alınan yabancıya, ülkeyi terk edebilmesi için 15 günden az olmamak ve 30 günü geçmemek üzere bir süre tanınır ve bu durum 'terke davet' olarak adlandırılır. Ancak YUKK m.56, bu kurala önemli istisnalar getirmiştir. Aşağıdaki hallerde bulunan yabancılara terke davet usulü uygulanmaz ve derhal sınır dışı işlemleri başlatılır: 1. **Kaçma ve kaybolma riski bulunanlar.** 2. **Yasal giriş veya yasal çıkış kurallarını ihlal edenler.** 3. **Sahte belge kullananlar.** 4. **Asılsız belgelerle ikamet izni almaya çalışanlar veya aldığı tespit edilenler.** 5. **Kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından tehdit oluşturanlar.** **Bu istisnaların ortak özelliği,** bu durumda olan yabancıların devlete ve hukuk düzenine karşı bir **güvensizlik** durumu yaratmış olmalarıdır. Kaçma riski, sahte belge kullanımı, yasa dışı giriş/çıkış gibi eylemler, yabancının yasal prosedürlere uymayacağına ve kendisine tanınacak süreyi kötüye kullanabileceğine dair güçlü bir karine oluşturur. Kamu düzeni ve güvenliği açısından tehdit oluşturanlar ise, ülke içinde kalmalarının her an bir risk teşkil etmesi nedeniyle derhal uzaklaştırılması gereken kişiler olarak kabul edilir. Dolayısıyla kanun koyucu, bu kişilere güvenerek bir 'terk süresi' tanımanın kamu menfaatine aykırı olacağı düşüncesiyle bu istisnaları öngörmüştür. (Kaynak: deport-kararina-itiraz-dava-sinir-disi)