Seri muhakeme usulünde (CMK m.250), Cumhuriyet savcısının temel cezayı belirlerken TCK m.61/1'de sayılan kıstasları dikkate alması öngörülmüştür. Peki, TCK m.61'in diğer fıkralarında yer alan 'zincirleme suç (m.43)' veya 'haksız tahrik (m.29)' gibi indirim veya artırım nedenlerinin varlığı halinde Cumhuriyet savcısının yetkisi nedir? Makale yazarı bu konuda nasıl bir çözüm önermektedir?

Seri muhakeme usulünü düzenleyen CMK m.250/4, Cumhuriyet savcısının yaptırımı belirlerken sadece TCK m.61'in 1. fıkrasındaki (suçun işleniş biçimi, failin kastı, zararın ağırlığı vb.) temel cezanın belirlenmesine ilişkin kıstasları dikkate alacağını öngörmektedir. Kanun metni, savcıya TCK m.61'in diğer fıkralarını veya TCK'daki diğer genel hükümleri (zincirleme suç, haksız tahrik, teşebbüs, iştirak gibi) uygulama yetkisi **vermemiştir.** Bu durumda, örneğin suçun zincirleme suç (TCK m.43) şeklinde işlendiği veya haksız tahrik (TCK m.29) altında işlendiği bir olayda savcının nasıl hareket edeceği sorunu ortaya çıkmaktadır. Savcı, temel cezayı belirledikten sonra kanunun kendisine vermediği bir yetkiyi kullanarak bu indirim veya artırım hükümlerini uygulayamaz. Makale yazarının bu konudaki çözümü ve görüşü şudur: Eğer işlenen suçta bu tür indirim veya artırım sebeplerinin uygulanması gerekiyorsa, bu durum olayın 'basit suç' niteliğini aştığını ve karmaşık bir hukuki değerlendirme gerektirdiğini gösterir. Bu tür durumlarda, Cumhuriyet savcısı **seri muhakeme usulünü uygulamamalı ve soruşturmaya genel hükümlere göre devam etmelidir.** Yazarın da katıldığı doktrindeki görüş, Cumhuriyet savcısının TCK m.61/1 dışındaki hükümleri uygulama yetkisi olmadığından, bu tür karmaşık hukuki durumları barındıran olayların seri muhakemenin ruhuna ve amacına uygun olmadığı yönündedir. Savcının bu kuralları uygulamaya kalkması, kanunun vermediği bir yetkiyi kullanması anlamına geleceği için hukuka aykırı olacaktır. Doğru olan, dosyanın genel yargılama usulüne göre mahkemeye taşınmasıdır. (Kaynak: seri-muhakeme-usulunun-izahi.html)