İnternet üzerinden verilen bir ilan yoluyla gerçekleştirilen dolandırıcılık eylemi, TCK m.157'deki basit dolandırıcılık suçundan farklı olarak neden TCK m.158/1-f kapsamında 'bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık' suçunu oluşturur? Yargıtay'ın bu konudaki yerleşik içtihadının temel gerekçesi nedir?

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #42545

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına ve ilgili makaledeki açıklamalara göre, internet üzerinden ilan vererek işlenen dolandırıcılık, basit dolandırıcılıktan (TCK m. 157) ayrılarak nitelikli dolandırıcılık (TCK m. 158/1-f) kapsamına girer. Bunun temel gerekçeleri şunlardır: 1. **Bilişim Sisteminin Sağladığı Kolaylık:** TCK m.158/1-f'nin nitelikli hal olarak düzenlenmesinin temel nedeni, bilişim sistemlerinin faile sağladığı kolaylıklardır. İnternet, failin kimliğini gizlemesine, çok sayıda kişiye aynı anda ve kolayca ulaşmasına olanak tanır. Mağdurun ise faili denetleme ve bilgilerin doğruluğunu araştırma imkanı, yüz yüze bir ilişkiye göre çok daha kısıtlıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu (örneğin, YCGK - E. 2012/15-1407, K. 2013/140), bu kolaylığın ve denetim zorluğunun suçun işlenmesini teşvik ettiğini ve bu nedenle eylemin daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hal olduğunu kabul etmektedir. 2. **Fail ile Yüz Yüze Gelmeme:** Suçun bu nitelikli halinin oluşması için fail ile mağdurun yüz yüze gelmeden, bilişim sistemi (internet sitesi, sosyal medya vb.) aracılığıyla iletişim kurması yeterlidir. Mağdurun, failin iletişim bilgilerine internet ilanı üzerinden ulaşıp daha sonra telefonla görüşmesi dahi, başlangıç noktasının bilişim sistemi olması nedeniyle suçun vasfını değiştirmez. 3. **Görevli Mahkeme:** Bu vasıflandırma, görevli mahkemeyi de değiştirmektedir. Basit dolandırıcılık asliye ceza mahkemesinin görev alanına girerken, TCK m.158/1-f kapsamındaki nitelikli dolandırıcılık suçu, cezasının üst sınırı nedeniyle ağır ceza mahkemesinin görev alanındadır. Nitekim Yargıtay, asliye ceza mahkemelerinin bu tür davalarda görevsizlik kararı vererek dosyayı ağır ceza mahkemesine göndermesi gerektiğini istikrarlı bir şekilde belirtmektedir (Örnek: Yargıtay 11. CD - K.2021/11333). (Kaynak: bilisim-yoluyla-sosyal-medya-ve-internet-dolandiriciligi-sucu-cezasi.html)