Yargıtay, bir kişinin geçmişte ruhsal rahatsızlıkları sebebiyle saldırgan davranışlar sergilemesi ve bu konuda 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararları bulunması durumunda, bu kişinin 'ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunması' (TCK m. 82/1-e) nitelikli halini nasıl değerlendirir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2013/4530 K. sayılı kararına göre, öldürülenin ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunmasının (TCK m. 82/1-e) en önemli gerekçesi, maktulün içinde bulunduğu hal sebebiyle kendisine yapılan fiili algılayıp karşı koyamaması ve fiilin icrasının kolaylaşmasıdır. Eğer maktulün çevresine ve sanığa karşı sürekli saldırgan davranışlar sergilemesi, sanığın bu eylemler sebebiyle tedirginlik içinde yaşaması ve olay sırasında maktulün saldırının farkına vararak reaksiyon gösterip kaçmaya başlaması gibi durumlar bir arada değerlendirilirse, maktulün bu eylemin farkına vararak reaksiyon gösterdiği ve kendini koruyabildiği anlaşılır. Bu durumda öldürme fiilinin kolayca işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve TCK m. 82/1-e maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığı kabul edilmelidir. (Yargıtay 1. Ceza Dairesi - Karar: 2013/4530, TCK m. 82/1-e).