16 Mart 2022 tarihli Kanun Teklifi'nde, tehdit, işkence ve eziyet suçlarının 'kadına karşı' işlenmesinin cezanın alt sınırını artıran bir neden olarak düzenlenmesi, ceza siyaseti açısından nasıl bir anlam taşımaktadır? Bu tür bir düzenlemenin caydırıcılık üzerindeki potansiyel etkisini ve 'sembolik hukuk' olma riskini tartışınız.

Bu düzenleme, ceza siyaseti açısından, yasama organının 'kadına yönelik şiddet'i özel bir toplumsal sorun olarak tanıdığını ve bu suçlarla daha etkin mücadele etme iradesini ortaya koyduğunu göstermektedir. Bu, 'pozitif ayrımcılık' ilkesinin ceza hukukuna yansıtılması ve mağdurun cinsiyetinin, suçun haksızlık içeriğini artıran bir unsur olarak kabul edilmesi anlamına gelir. Potansiyel Etkileri: 1) Caydırıcılık: Cezaların artırılmasının, potansiyel failler üzerinde bir miktar caydırıcı etki yaratması beklenebilir. Özellikle alt sınırın yükseltilmesi, verilecek cezaların ertelenme veya HAGB kapsamına girme olasılığını azaltarak, cezanın infaz edilebilirliğini artırır. 2) Sembolik Hukuk Riski: Diğer yandan, bu tür düzenlemeler tek başlarına sorunu çözmekten uzak olup 'sembolik hukuk' olma riski taşır. Kadına yönelik şiddet, sadece cezaların ağırlığıyla değil, aynı zamanda toplumsal zihniyet, eğitim, ekonomik koşullar ve soruşturma/kovuşturma süreçlerinin etkinliği gibi birçok faktörle bağlantılıdır. Eğer kolluk ve yargı, bu suçları ciddiyetle takip etmez, koruma tedbirlerini etkili uygulamaz ve yargılamalar uzun sürerse, sadece ceza miktarını artırmak sorunun çözümünde yetersiz kalır. Dolayısıyla bu düzenleme, bütüncül bir politikanın parçası olduğunda anlamlı olabilir; aksi halde kamuoyunu tatmin etmeye yönelik sembolik bir adım olarak kalma riski taşır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/tck-ve-bazi-kanunlarda-degisiklik-yapilmasina-dair-kanun-teklifi)