AİHM'in makul şüphe standardı, 'suç şüphesini gösteren somut deliller' (CMK m. 100) ve 'kuvvetli belirti' (Anayasa m. 19) kavramlarından daha mı hafiftir, yoksa daha mı ağırdır?

Bu kavramlar arasında teorik olarak bir ağırlık-hafiflik hiyerarşisi kurmak zordur; daha çok bir standart ve denetim derinliği farkı vardır. AİHM'in 'makul şüphe' (inandırıcı sebep) standardı, objektif bir gözlemciyi, kişinin suçu işlemiş olabileceğine ikna edecek olguların varlığını gerektirir. Türk hukukundaki 'kuvvetli belirti' kavramı ise teoride daha ağır bir şüphe derecesini ifade eder. Ancak 'Kişi Hürriyeti ve Güvenliği Hakkı' makalesinde de eleştirildiği gibi, pratikteki sorun, bu standartların uygulanmasındaki denetim farkından kaynaklanmaktadır. AİHM, sunulan olguların şüpheyi 'makul' kılıp kılmadığını daha titiz ve somut bir şekilde denetlerken, AYM ve yerel mahkemeler bazen daha soyut ve genel gerekçeleri 'kuvvetli belirti' sayabilmektedir. Bu nedenle, kağıt üzerinde daha ağır olan iç hukuk standardı, uygulamada AİHM standardından daha esnek yorumlanabilmektedir.