Yalan tanıklık suçundan yargılanan bir sanık, mahkemede 'Olayı tam hatırlamıyorum, o anki heyecanla öyle söylemiş olabilirim' şeklinde bir savunma yaparsa, bu savunma suçun hangi unsurunun yokluğuna işaret eder?

Bu savunma, suçun manevi unsuru olan 'doğrudan kast'ın yokluğuna işaret eder. Yalan tanıklık suçu, bilerek ve isteyerek gerçeğin çarpıtılmasıyla oluşur. Sanığın, olayı tam hatırlamadığını veya o anki psikolojik durumu (heyecan, korku) nedeniyle yanlış ifade vermiş olabileceğini belirtmesi, gerçeğe aykırı beyanda bulunma eylemini 'bilerek ve isteyerek' yapmadığı, dolayısıyla kastının bulunmadığı yönünde bir savunmadır. Eğer mahkeme, bu savunmayı dosyadaki diğer delillerle birlikte inandırıcı bulursa, suçun manevi unsuru oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verebilir. (Bkz: YCGK 2013/8-498 E., 2014/154 K. sayılı karardaki benzeri tartışmalar).