Kamulaştırma Kanunu m. 22 uyarınca, idarenin kamulaştırmadan anlaşma yoluyla vazgeçip taşınmazı eski malikine devretmesi ile m. 23'teki malikin geri alma hakkı arasındaki temel fark nedir?

Temel fark, iradenin kimden çıktığı ve sürecin nasıl işlediğidir. Kanun m. 22'de, idare, kamulaştırma amacına lüzum kalmadığını tespit ederek, 'kendi inisiyatifiyle' malik veya mirasçılarına taşınmazı geri almayı teklif eder. Burada süreç idarenin tespiti ve teklifiyle başlar, taraflar 'anlaşarak' devir işlemini gerçekleştirir. Kanun m. 23'te ise, idarenin 5 yıl boyunca işlem yapmayarak taşınmazı atıl bırakması üzerine, 'inisiyatif malike veya mirasçılarına' geçer. Malik, kanuni şartların oluştuğunu ileri sürerek bedelini faiziyle ödeyip taşınmazı geri almak için 'dava açma veya talepte bulunma' hakkını kullanır. Birincisi anlaşmaya dayalı bir idari işlem, ikincisi ise kanundan doğan tek taraflı bir haktır.