Y. P. Başvurusu'nda (§ 36) Mahkeme, tanık E.B.'nin kendi davasındaki beyanlarına itibar ederken, bu tanığın başvurucunun davasında yemin altında verdiği ifadeden dönmesini nasıl gerekçelendirmiştir?

Mahkeme, tanık E.B.'nin kendi davasında yaptığı sorguda, önceki aleyhe beyanlarının doğru olduğunu, ancak kendisine yönelik olumsuz tepkiler, dedikodular ve beddualar nedeniyle tanık olarak dinlendiği davalarda bu beyanlarından döndüğünü ifade etmesini esas almıştır. Yani Mahkeme, tanığın yemin altında verdiği lehe ifadenin (inkarın), dış baskıların bir sonucu olduğu, asıl gerçeğin ise soruşturma aşamasında ve kendi davasında söylediği aleyhe ifadeler olduğu kanaatine varmıştır. Bu gerekçelendirme, tanığın beyanları arasındaki çelişkiyi sanık aleyhine yorumlayarak mahkumiyetin temelini oluşturmuştur. Anayasa Mahkemesi de işte bu noktada, güvenilirliği bu denli şüpheli hale gelen bir tanığın beyanlarına, sanığa yeniden sorgulama imkanı tanınmadan dayanılmasını ihlal olarak görmüştür.