Zorunluluk halinde (TCK m. 25/2), 'tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantı bulunması' koşulu, somut bir örnekle nasıl açıklanabilir?

Bu koşul, tehlikeyi bertaraf etmek için işlenen fiilin, korunmak istenen haktan daha değerli bir hakkı feda etmemesi gerektiğini ifade eder. Yani bir denge gözetilmelidir. Örneğin, dağda kaybolan ve donma tehlikesi geçiren bir dağcının, hayatta kalmak için boş bir kulübenin kapısını kırarak içeri girmesi orantılıdır. Çünkü burada 'malvarlığı hakkı', 'yaşam hakkı' karşısında feda edilmektedir. Ancak, aynı dağcının, sadece üşüdüğü için lüks bir aracın camını kırarak içinde uyuması, hele ki sığınabileceği başka imkanlar varken, orantısız bir eylem olarak değerlendirilebilir. Tehlikenin ağırlığı (donarak ölme riski) ile feda edilen hakkın değeri (bir kapı kilidi) arasında makul bir oran olmalıdır.