Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2015/11645 ve 2015/8484 sayılı kararlarında, davacının kız kardeşine veya babasına 'inançlı işlem' ile taşınmaz devrettiği iddiası neden HMK m. 203 kapsamında değerlendirilmemiş ve tanıkla ispata izin verilmemiştir?

Çünkü 'inançlı işlem' iddialarının ispatı, Yargıtay'ın köklü içtihatları ve özellikle 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca 'yazılı delil' ile ispat zorunluluğuna tabidir. Bu kural, inançlı işlemlerin niteliği gereği getirilmiş özel ve güçlü bir ispat kuralıdır. HMK m. 203'te sayılan akrabalık gibi tanıkla ispat istisnaları, bu özel ispat kuralını ortadan kaldırmaz. Yani, taraflar arasında HMK m. 203'te sayılan bir akrabalık ilişkisi olsa bile, iddia inançlı bir temlike dayanıyorsa, bu iddia mutlaka yazılı bir belge (genellikle 'inanç sözleşmesi' olarak adlandırılan) ile kanıtlanmalıdır. Yargıtay, bu tür davalarda genel akrabalık istisnasının, inançlı işlemin ispatına ilişkin özel ve yerleşik kuralı bertaraf etmediğini kabul etmektedir. Bu nedenle ilgili kararlarda HMK m. 203'ün uygulama yeri olmadığı belirtilmiştir.