Meşru müdafaa (TCK m. 25/1) ile zorunluluk hali (TCK m. 25/2) arasındaki temel farkları, tehlikenin/saldırının kaynağı ve fiilin yöneldiği kişi/nesne açısından karşılaştırınız.

Meşru müdafaa ile zorunluluk hali arasındaki temel farklar şunlardır: 1) Kaynak: Meşru müdafaada, bir kişiden kaynaklanan 'haksız bir saldırı' söz konusudur. Zorunluluk halinde ise, bir kişiden kaynaklanması zorunlu olmayan, doğa olayları veya üçüncü kişilerin yarattığı daha genel bir 'ağır ve muhakkak tehlike' vardır. 2) Fiilin Yönelimi: Meşru müdafaada savunma, 'sadece saldırgana karşı' yapılır. Saldırıyla ilgisi olmayan bir üçüncü kişiye veya mala zarar verilmesi meşru müdafaa kapsamında değildir. Zorunluluk halinde ise, tehlikeden kurtulmak amacıyla işlenen fiil, tehlikeyle 'hiçbir ilgisi olmayan bir üçüncü kişinin hakkını' ihlal edebilir. Örneğin, dağda ayının saldırısından kaçarken birinin kulübesinin kapısını kırıp içeri girmek zorunluluk halidir, fiil kulübe sahibine yöneliktir. 3) Hukuki Nitelik: Meşru müdafaa bir 'hukuka uygunluk nedeni'dir, fiili en başından hukuka uygun hale getirir ve suç oluşturmaz. Zorunluluk hali ise TCK sistematiğinde bir 'kusurluluğu ortadan kaldıran neden' olarak kabul edilir; fiil hukuka aykırı olmaya devam eder ancak fail kusurlu sayılmadığı için ceza verilmez (Ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir).