Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2009/2903 K. sayılı kararında, sanık hakkındaki mahkumiyet ilamının 'tekerrüre esas olup olmadığının araştırılmaması' neden bir bozma nedeni olarak kabul edilmiştir?

Bu durumun bozma nedeni olarak kabul edilmesinin sebebi, TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen 'tekerrür' kurumunun, sanık hakkında hükmedilecek cezanın infaz rejimini doğrudan ve aleyhe etkileyen zorunlu bir uygulama olmasıdır. Tekerrür, daha önce işlediği bir suçtan dolayı mahkumiyeti kesinleşen bir kişinin, belirli süreler içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi durumudur. Tekerrür koşulları varsa, mahkeme bunu hükümde belirtmek zorundadır. Bunun sonucu olarak, sonraki suçtan dolayı hükmedilen ceza 'mükerrirlere özgü infaz rejimine göre' çektirilir ve sanık, koşullu salıverilme hükümlerinden daha geç yararlanır. Karara konu olayda mahkeme, sanık Yusuf Göçmen'in adli sicil kaydında görünen önceki bir mahkumiyetinin tekerrüre esas olup olmadığını (yani TCK m. 58'deki şartları taşıyıp taşımadığını) araştırmadan ve bu konuda bir değerlendirme yapmadan hüküm kurmuştur. Yargıtay, bu eksikliği, sanığın infaz rejimini etkileyebilecek zorunlu bir hükmün uygulanıp uygulanmayacağının denetlenmemesi olarak görmüş ve bu nedenle kararı bozmuştur. Mahkemenin, hüküm kurmadan önce adli sicil kaydını getirterek tekerrür şartlarının varlığını tartışması ve sonucuna göre hükümde bu hususa yer vermesi gerekirdi.