İdarenin hukuka aykırı eylem veya işleminden doğan zararın tazmini için açılan tam yargı davasında, zararın ispat yükü kime aittir?

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki genel ispat kuralı (HMK m. 190: 'İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia ettiği vakıadan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.') idari yargıda da kıyasen uygulanır. Bu kural gereğince, tam yargı davasında zararın varlığını ve miktarını ispat yükü, davacıya aittir. Davacı, idarenin eylem veya işlemi nedeniyle bir zarara uğradığını, bu zararın ne olduğunu ve miktarını delilleriyle (fatura, rapor, tanık beyanı, bilirkişi incelemesi talebi vb.) ortaya koymakla yükümlüdür. Ancak, idari yargılamanın 're'sen araştırma' ilkesi (İYUK m. 20) gereğince, mahkeme sadece tarafların sunduğu delillerle bağlı değildir. Mahkeme, zararın tespiti için gerekli gördüğü her türlü araştırmayı kendiliğinden yapabilir, bilirkişi görevlendirebilir, keşif yapabilir. Dolayısıyla, ispat yükü temel olarak davacıda olmakla birlikte, mahkemenin re'sen araştırma yetkisi bu yükü hafifletici bir rol oynar.