Dava zamanaşımı kurumunun varlık gerekçeleri (ratio legis) doktrinde nasıl açıklanmaktadır? Makalede belirtilen üç temel gerekçeyi izah ediniz.

Makalede, doktrinde dava zamanaşımı kurumunun varlığını haklı kılan üç temel gerekçe belirtilmektedir: 1) Yargılamanın Sağlıklı Yapılamayacak Olması: Suçun işlenmesinin üzerinden çok uzun bir zaman geçtiğinde, delillerin bozulması, kaybolması veya zayıflaması (örneğin tanıkların olayları unutması) kaçınılmazdır. Bu durum, maddi hakikate tam anlamıyla ulaşılmasını zorlaştırır ve adil bir yargılama yapılmasını engeller. Zamanaşımı, bu tür sağlıksız yargılamaların yapılmasını önlemeyi amaçlar. 2) Kamu Düzeninin ve Toplumsal Barışın Sağlanması: Zamanla, işlenen suçun toplum hafızasındaki etkisi azalır, suçun yarattığı infial ve toplumsal tepki ortadan kalkar. Devletin, bu aşamadan sonra kişiyi cezalandırmaktaki kamu yararının azaldığı kabul edilir. Toplumsal barışın ve geleceğe yönelik hukuki istikrarın sağlanması için geçmişteki olayların belirli bir süre sonra yargılama konusu yapılmaması tercih edilir. 3) Failin Cezasını Çekmiş Sayılması: Kaçak yaşayan veya her an yakalanma korkusuyla tedirgin bir hayat süren failin, bu süreçte yaşadığı manevi ızdırap ve endişenin, işlediği suçun cezasını bir nevi 'kendi iç dünyasında ödemesi' olarak kabul edilmesidir. Bu görüşe göre, uzun yıllar sonra faili yargılamak, orantısız bir cezalandırma sonucu doğurabilir.