İptal davası ile tam yargı davası arasındaki temel farkları dava konusu, amaç, davacı ehliyeti ve kararların etkisi açısından karşılaştırınız.

İptal davası ile tam yargı davası, idari yargının iki temel dava türü olup aralarında önemli farklar bulunmaktadır: 1) Dava Konusu: İptal davasının konusu yalnızca hukuka aykırı olduğu iddia edilen 'idari işlemler'dir. Tam yargı davasının konusu ise daha geniştir; 'idari işlemler, idari eylemler ve idari sözleşmeler'den doğan zararları kapsar. 2) Amaç: İptal davasının amacı, hukuka aykırı idari işlemin iptal edilerek hukuk düzeninden kaldırılması ve objektif hukuk düzeninin korunmasıdır (objektif dava). Tam yargı davasının amacı ise, idari faaliyet nedeniyle ihlal edilen kişisel bir hakkın onarılması, yani maddi veya manevi zararın giderilmesidir (sübjektif dava). 3) Davacı Ehliyeti: İptal davası açmak için 'menfaat ihlali' yeterlidir. Yani, dava konusu işlemle davacı arasında güncel, kişisel ve meşru bir menfaat ilişkisi olması gerekir. Tam yargı davası açmak için ise menfaat ihlali yeterli olmayıp, 'kişisel bir hakkın doğrudan ihlal edilmiş' olması şarttır (İYUK m. 2/1-b). 4) Kararların Etkisi: İptal kararları, 'erga omnes' yani herkes için geçerli, genel etkili sonuçlar doğurur. İptal edilen işlem, sadece davanın tarafları için değil, ilgili herkes için ortadan kalkmış sayılır. Tam yargı davasında verilen karar ise kural olarak sadece davanın taraflarını (davacı ve davalı idare) bağlar ve onlar için sonuç doğurur.