CMK m. 150/3 uyarınca zorunlu müdafi atanması gereken bir suçta, mahkemenin müdafiin yokluğunda hüküm kurması hangi usul kurallarının ihlali anlamına gelir ve bu durumun hukuki sonucu nedir?

CMK m. 150/3, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda sanığa zorunlu müdafi atanmasını emreder. Mahkemenin, bu nitelikteki bir suçta, özellikle hükmün tefhim edildiği son oturumda sanık müdafiini hazır bulundurmadan karar vermesi, CMK m. 188/1 (Duruşmada hazır bulunması gerekenler) ve CMK m. 289/1-e (Duruşmada kanuna aykırı olarak hazır bulunmaması gereken kimsenin hazır bulunması veya kanunen hazır bulunması gerekenlerin yokluğu) hükümlerine aykırılık teşkil eder. Bu durum, 'savunma hakkının kısıtlanması' sonucunu doğurur ve Yargıtay içtihatlarında (örneğin Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/10294) mutlak bir bozma nedeni olarak kabul edilir.