Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2014/25815 sayılı kararında, sağır ve dilsiz olan sanığın müdafiisi bulundurulmaksızın mahkumiyetine karar verilmesi, hangi CMK maddelerinin ihlali olarak kabul edilmiştir?

Bu durum, öncelikle CMK m. 150/2'nin ihlalidir. Bu madde, şüpheli veya sanığın 'sağır ve dilsiz' olması halinde, istemi aranmaksızın kendisine bir müdafi görevlendirileceğini emreder. Bu, zorunlu müdafilik hallerinden biridir. Mahkemenin, bu durumdaki sanığın müdafiisi olmadan duruşma yapıp hüküm kurması, CMK m. 188/1 (duruşmada bulunması zorunlu olanların yokluğu) ve CMK m. 151 (görevlendirilen müdafiin hazır bulunmaması halinde yapılması gerekenler) maddelerine aykırılık teşkil eder. Sonuç olarak bu durum, sanığın savunma hakkının en ağır şekilde kısıtlanması anlamına gelir ve CMK m. 289 uyarınca mutlak bir bozma nedenidir.