Güvenlik kamerası kullanımının, Anayasa m.13 ve İHAS m.8/2'de belirtilen 'kanunla sınırlama' ilkesi açısından mevcut durumunu, metindeki eleştiriler doğrultusunda değerlendiriniz.

Anayasa m.13 ve İHAS m.8/2, özel hayatın gizliliği gibi temel hak ve hürriyetlerin ancak kanunla sınırlanabileceğini öngörür. Güvenlik kameralarının kullanımı, kişilerin görüntülerini kaydederek özel hayatlarına doğrudan bir müdahale teşkil eder. Metinde, bu kadar yaygınlaşan bir müdahale aracının kullanımına ilişkin ayrıntılı, çerçevesi çizilmiş özel bir kanunun bulunmaması, 'kanunilik' ilkesi açısından ciddi bir eksiklik olarak eleştirilmektedir. Mevcut durumda, güvenlik kamerası kullanımının yasal dayanağı PVSK, CMK, KMK gibi farklı kanunlardaki dolaylı hükümlere dayandırılmaya çalışılmaktadır. Ancak bu durum, uygulamanın 'belirli' ve 'öngörülebilir' olmasını engellemektedir. Bu nedenle metinde, nerelere, nasıl, ne kadar süreyle kamera konulacağı, kayıtların nasıl imha edileceği gibi tüm detayları düzenleyen özel bir 'Güvenlik Amaçlı Ses ve Görüntü Kaydedici Cihazlar Hakkında Kanun' çıkarılmasının, kanunilik ilkesinin bir gereği olduğu savunulmaktadır.