Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2014/22376 sayılı kararında, mahkemenin davalı vekilinin tanık bildirme talebini HMK m.318'i gerekçe göstererek reddetmesi neden hatalı bulunmuştur?

Kararda mahkemenin bu tutumu hatalı bulunmuştur çünkü davalı vekili, kendisine verilen iki haftalık kesin süre içinde sunduğu cevap dilekçesinde açıkça 'tanık' deliline dayanmıştır. HMK m.318, tarafların dilekçelerinde dayandıkları delilleri bildirmeleri gerektiğini düzenler. Davalı, tanık deliline dayandığını süresinde bildirmiştir. Tanıkların isimlerinin ve adreslerinin daha sonra bildirilmesi, bu delile dayanmaktan vazgeçildiği anlamına gelmez. Mahkemenin, süresinde tanık deliline dayanan tarafa, tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için makul bir süre vermesi ve tanıkları dinlemesi gerekirdi. Bu süre verilmeden ve tanıklar dinlenmeden karar verilmesi, davalının 'ispat hakkını' ve dolayısıyla 'hukuki dinlenilme hakkını' (HMK m.27) kısıtlayan ağır bir usul hatası olarak kabul edilmiş ve bozma sebebi sayılmıştır.