Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2014/15755 sayılı kararında, mahkemenin son oturum tutanağına 'davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine' şeklinde bir ifade yazması neden 'hukuki varlık kazanmış bir karar' olarak kabul edilmemiştir?

Çünkü bu ifade, HMK m. 297/2'de belirtilen hüküm sonucunun taşıması gereken unsurları içermemektedir. HMK m. 297/2, hüküm sonucunun 'gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde' gösterilmesini emreder. 'Davanın kısmen kabulüne' gibi genel bir ifade, hangi talebin ne kadar kabul edildiğini, taraflara ne gibi haklar tanınıp ne gibi borçlar yüklendiğini göstermez. Bu, belirsiz ve infaz kabiliyeti olmayan bir beyandır. Yargıtay'a göre, bu şekilde tefhim edilen bir beyanla hukuki anlamda bir 'hüküm' kurulmuş sayılmaz. Ortada hukuki varlık kazanmış bir karar olmadığından, bu durum temyiz incelemesine dahi konu olamaz ve dosyanın usulüne uygun bir hüküm kurulması için bozulması gerekir.