HMK m. 46'da sayılan hâkimin hukuki sorumluluk nedenleri 'sınırlı ve sayılı' (tahdidi) mıdır, yoksa 'örnek niteliğinde' (tashihî) midir? Bu ayrımın hukuki önemi nedir?

HMK m. 46'da sayılan sorumluluk nedenleri, metinlerdeki Yargıtay kararlarında (örneğin YHGK, E. 2013/4-1247) da vurgulandığı üzere, 'sınırlı ve sayılı' (numerus clausus) niteliktedir. Bu, hakimin hukuki sorumluluğuna ancak ve ancak kanunda açıkça sayılan hallerde gidilebileceği, bu haller dışında bir nedenle tazminat davası açılamayacağı anlamına gelir. Bu sebeplerin örnek niteliğinde (tashihî) olmaması, kanun koyucunun hâkimin yargısal bağımsızlığını ve karar verirken baskı altında kalmamasını güvence altına alma amacını yansıtır. Eğer bu sebepler örnek niteliğinde olsaydı, her türlü yargısal hatanın tazminat davasına konu edilmesi riski doğar, bu da yargı bağımsızlığını zedelerdi.