Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.06.2007 tarihli kararı ile 28.04.2015 tarihli kararı arasında, CMK m. 119/4'ün ihlali konusundaki yaklaşım farkını açıklayınız. Bu değişimin temel nedeni nedir?

YCGK'nın 2007 tarihli kararında, arama sırasında hazırun bulundurulmaması 'şekle ilişkin bir koşulun ihlali' olarak görülmüş ve tek başına bu nedenle aramanın ve elde edilen delillerin hukuka aykırı sayılamayacağı, özellikle sanığın ikrarı gibi başka deliller varsa mahkumiyete dayanak yapılabileceği kabul edilmiştir. Ancak 2015 tarihli kararda bu içtihattan dönülmüştür. Bu köklü değişikliğin temel nedeni, Anayasa Mahkemesi'nin 19.11.2014 tarihli Yaşar Yılmaz bireysel başvuru kararıdır. AYM, bu kararında hazırunsuz aramanın kanuna aykırı olduğunu ve bu yolla elde edilen delillerin tek ve belirleyici delil olarak kullanılmasının adil yargılanma hakkını (Anayasa m.36) ihlal ettiğini belirtmiştir. AYM kararının bağlayıcılığı (Anayasa m.153) nedeniyle Yargıtay, içtihadını değiştirerek hazırunsuz aramanın mutlak bir hukuka aykırılık yarattığını ve bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağını kabul etmiştir.