Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2016/1222 E. sayılı kararında, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı (SYDV) çalışanlarına Fon Kurulu kararıyla ödenen ikramiyelerin 'ilave tediye niteliğinde' olduğunun belirtilmesi, bu vakıfların hukuki statüsü hakkında nasıl bir çıkarım yapılmasına neden olmuştur?

Bu durum, vakfın kendisinin ve bağlı olduğu üst kuruluşun (Fon Kurulu/Bakanlık), çalışanlarını 6772 sayılı Kanun kapsamında gördüğünün ve ilave tediye yükümlülüğünü zımnen de olsa kabul ettiğinin bir göstergesi olarak yorumlanmıştır. Kararda, SYDV'nin savunmasında özel hukuk tüzel kişisi olduğunu ve kanun kapsamında olmadığını iddia etmesine rağmen, kendi idari organının kararıyla çalışanlarına 'ilave tediye niteliğinde' ödeme yapmasının bir çelişki olduğu vurgulanmıştır. Eğer vakıf 6772 sayılı Kanun kapsamında değilse, bu kanuna özgü bir kavram olan 'ilave tediye' niteliğinde bir ödeme yapmasının mantıklı bir açıklaması olamazdı. Bu durum, vakfın kamusal niteliğini ve 6772 sayılı Kanun'a tabi olduğunu destekleyen güçlü bir 'iç delil' olarak kabul edilmiş ve mahkemenin, vakfın kamu kurumu olduğu yönündeki sonucunu pekiştiren bir argüman olarak kullanılmıştır.