Bir sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca 'hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar' belirli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2007/5450 E. sayılı kararında, bu hükmün hangi yönden hukuka aykırı olduğu belirtilmiştir?

Bu hükmün, TCK m.53/3'ü göz ardı etmesi yönünden hukuka aykırı olduğu belirtilmiştir. TCK m.53/1, mahkumiyetin yasal sonucu olarak kişinin hangi hakları kullanamayacağını sayar. Ancak TCK m.53/3, bu kurala önemli bir istisna getirir: 'Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkra hükümleri uygulanmaz.' Yani, sanık koşullu salıverildiğinde, kendi çocukları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını yeniden kullanmaya başlar. Mahkemenin, bu istisnayı dikkate almaksızın, 'infaz tamamlanıncaya kadar' diyerek bu hakları da kapsayacak şekilde genel bir yoksunluk kararı vermesi, TCK m.53/3'e aykırıdır. Kararda bu istisnanın belirtilmesi gerekirdi.