Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/4-1247 E. sayılı kararında, davacıların, haklarında verilen 'kovuşturmaya yer olmadığına dair karar' ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi nedeniyle tazminat talep etmeleri neden reddedilmiştir? Bu tür kararların hukuki niteliği nedir?

Bu talep, dava konusu edilen kararların 'yargısal' nitelikte olması ve bu kararlara karşı kanunda öngörülen başvuru yollarının (itiraz gibi) bulunması nedeniyle reddedilmiştir. Bir Cumhuriyet Savcısının verdiği KYOK veya bu karara yapılan itirazı inceleyen Sulh Ceza Hakimliğinin verdiği ret kararı, bir 'yargısal faaliyet' ve 'yargısal takdir yetkisinin kullanılması'dır. Metindeki kararda da belirtildiği gibi, bu tür yargısal kararlardan dolayı hakimin veya savcının hukuki sorumluluğunun doğabilmesi için, HMK m.46'da sayılan sınırlı ve sayılı hallerden birinin (kasıt, kanuna açıkça aykırılık vb.) mevcut olması gerekir. Sadece kararın sonucunun davacının aleyhine olması, bir tazminat hakkı doğurmaz. Davacılar, kararın hatalı olduğunu düşünüyorlarsa, kanunda öngörülen kanun yollarına (itiraz, Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuru vb.) başvurmalıdırlar. Bu yollar tüketilmeden veya HMK m.46'daki özel şartlar ispatlanmadan, yargısal bir kararın kendisi, bir tazminat davasının konusu yapılamaz.