Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2018/2476 E. sayılı kararında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK m.373/1 gereğince 'kaldırılmasına' ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK m.371 uyarınca 'bozulmasına' karar verilmesinin, usul ekonomisi ilkesi açısından sağladığı fayda nedir?

Bu kararın usul ekonomisi açısından sağladığı temel fayda, yargılamayı hızlandırmak ve gereksiz ara aşamaları ortadan kaldırmaktır. Normalde Yargıtay, BAM kararını bozduğunda, dosya yeniden incelenmek üzere BAM'a geri döner. BAM yeni bir karar verir ve bu karara karşı tekrar temyiz yolu açılabilir. Bu, sürecin uzamasına neden olur. Ancak Yargıtay, BAM'ın istinaf başvurusunu hatalı bir şekilde reddettiğini ve asıl hukuki sorunun İlk Derece Mahkemesi (İDM) kararında olduğunu tespit ettiğinde, HMK m.373/1'deki yetkisini kullanarak dosyayı doğrudan İDM'ye gönderir. Bu, BAM aşamasını atlayarak, uyuşmazlığın kaynağında ve daha hızlı bir şekilde çözülmesini sağlar. Böylece taraflar, BAM'ın yeniden karar vermesini ve bu kararın tekrar temyiz edilmesini beklemek zorunda kalmazlar. Bu, zaman ve masraftan tasarruf sağlayan, usul ekonomisi ilkesine uygun bir uygulamadır.