Bir boşanma davasında, karşı davanın kabul gerekçesi mahkeme tarafından 'evlilik birliğinin sarsılması' olarak belirtilmiş, ancak Yargıtay bu gerekçeyi 'zina' olarak değiştirerek hükmü onamıştır. Yargıtay'ın bu şekilde 'gerekçe değiştirerek onama' yetkisinin yasal dayanağı nedir ve bu yetkiyi neden kullanmıştır?

Yargıtay'ın bu yetkisinin yasal dayanağı, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 438. maddesinin son fıkrasıdır ki bu hüküm HMK'nın yürürlüğünden sonra da geçici maddelerle uygulanmaya devam etmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2014/17457 K. sayılı kararında bu yetki kullanılmıştır. Yargıtay, bu yetkiyi, mahkemenin vardığı sonucun (boşanma kararı) doğru, ancak bu sonuca ulaşırken dayandığı hukuki gerekçenin hatalı olduğu durumlarda kullanır. Olayda, mahkeme boşanma kararı vererek doğru bir sonuca ulaşmış, ancak ispatlanan 'zina' özel sebebine değil de, 'evlilik birliğinin sarsılması' genel sebebine dayanarak gerekçe hatası yapmıştır. Bu hatanın düzeltilmesi için dosyayı bozup geri göndermek yargılamayı uzatacağından, Yargıtay, sonucu doğru olan hükmün gerekçesini hukuka uygun hale getirerek (zinaya dayandırarak) onamıştır. Bu, usul ekonomisi ilkesinin bir gereğidir.