Metinde belirtilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2014/7-1014 E. sayılı kararında, davacının hatalı düzenlendiğini iddia ettiği mirasçılık belgesi nedeniyle açtığı tazminat davası neden reddedilmiştir? Bu tür bir durumda hakimin hukuki sorumluluğunun doğması için hangi unsurun varlığı aranmaktadır?

Dava, HMK m.46'da sayılan sınırlı hukuki sorumluluk nedenlerinden hiçbirisi mevcut olmadığı için reddedilmiştir. Yargıtay kararının gerekçesinde, tazminat isteminin, 'yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara' ilişkin olduğu belirtilmiştir. Yani, hatalı bir mahkeme kararına karşı başvurulması gereken yol, tazminat davası değil, kanun yollarıdır (istinaf, temyiz, yargılamanın iadesi vb.). Hakimin, hatalı da olsa verdiği bir yargısal karardan dolayı hukuki sorumluluğunun doğması için, bu hatanın HMK m.46'da sayılan sebeplerden birine dayanması gerekir. Kararda özellikle vurgulanan eksik unsur, 'özel amaç ile kasıtlı davranıldığı yönünde bir delil' bulunmamasıdır. Yani, hakimin sadece hukuki bir hata yapması tazminat sorumluluğu için yeterli değildir; bu hatayı kayırma, düşmanlık, menfaat temini gibi kasıtlı bir amaçla veya kanuna bariz aykırılık gibi ağır bir kusurla yapmış olması gerekir. Bu unsurlar ispatlanamadığı için dava reddedilmiştir.