Bir site yönetimi, kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmaksızın, sitenin etrafı duvarlarla çevrili ortak bahçesine ve bu bahçeye bakan daire kapılarını görecek şekilde kamera sistemi kurmuştur. Bir site sakini, bu durumun özel hayatın gizliliğini ve konut dokunulmazlığını ihlal ettiğini iddia etmektedir. Bu kamera kurulumunun hukuki geçerliliğini ve elde edilen görüntülerin delil niteliğini CMK m.140, TCK m.116 ve Kat Mülkiyeti Kanunu m.19/2 çerçevesinde, Yargıtay içtihatlarına atıfla değerlendiriniz.

Bu kamera kurulumu hukuka aykırıdır ve elde edilen deliller yargılamada kullanılamaz. Metin, Yargıtay'ın etrafı duvarlarla çevrili site bahçesini (Yargıtay 2.C.D., 11.02.2020 T., 2020/233 E.) ve site sakinlerinin ortak kullandığı otoparkı (Yargıtay 17.C.D., 26.06.2018 T., 2016/6650 E.) konut dokunulmazlığı kapsamındaki 'eklenti' olarak kabul ettiğini belirtmektedir. CMK m.140/5, teknik araçlarla izlemenin kişinin konutunda uygulanamayacağını kesin bir dille ifade eder. Site bahçesi eklenti sayıldığından, burada delil elde etme amacıyla kamera kullanılması CMK m.140'a aykırıdır. Ayrıca, Kat Mülkiyeti Kanunu (KMK) m.19/2'ye göre, ortak yerlerde tesis kurmak için kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası gereklidir. Bu rıza alınmadığı için kurulum KMK'ya da aykırıdır (Bkz. Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2017/2277). Rıza olmaksızın ve konutun eklentisine müdahale edilerek yapılan bu kayıt, TCK m.134 (Özel Hayatın Gizliliğini İhlal) kapsamında suç teşkil edebilir ve Anayasa m.38/6 ile CMK m.206/2(a) uyarınca 'kanuna aykırı elde edilmiş bulgu' niteliğinde olup delil olarak kabul edilemez.