CMK m. 135/1'de yer alan 'başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması' şartı, iletişimin denetlenmesi tedbirinin hangi özelliğini ifade eder ve bu şartın varlığı nasıl değerlendirilmelidir?

Bu şart, iletişimin denetlenmesi tedbirinin 'ikincil (tali) nitelikte' veya 'son çare (ultima ratio)' bir tedbir olduğunu ifade eder. Yani, soruşturma makamları öncelikle diğer tüm delil toplama yöntemlerini (tanık dinleme, arama, fiziki takip vb.) denemeli, bu yöntemlerle yeterli delil elde edilemeyeceği somut olarak anlaşıldıktan sonra bu ağır tedbire başvurmalıdır. Hâkim, bu şartın varlığını denetlerken, dosyada diğer delil toplama yöntemlerinin neden sonuçsuz kaldığına veya neden yetersiz olacağına dair somut gerekçelerin bulunup bulunmadığını araştırmalıdır. Soyut ve genel ifadelerle bu şartın karşılandığı kabul edilemez. Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2016/2524 E. sayılı kararı bu hususu detaylıca ele almıştır.