Tesadüfen elde edilen deliller (CMK m. 138/2) ile ilgili olarak, iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen ve katalog dışı bir suça işaret eden bulgular delil olarak kullanılabilir mi? Başlangıç şüphesi oluşturabilir mi?

CMK m. 138/2, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülen soruşturmayla ilgisi olmayan ancak CMK m. 135/8'deki katalog suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandıran delillerin kullanılabileceğini belirtir. Bu ifadeden, katalog dışı bir suça ilişkin tesadüfi delillerin doğrudan delil olarak kullanılamayacağı anlaşılır. Yargıtay 16. CD, 2017/5338 K. kararındaki doktrin tartışmalarına göre, bazı yazarlar bu bilgilerin yeni bir soruşturma için başlangıç şüphesi oluşturabileceğini ve bu yeni soruşturmada başka (hukuka uygun) yöntemlerle delil toplanabileceğini savunurken, bazıları ise katalog dışı suçlara ilişkin bu bilgilerin başlangıç şüphesi dahi oluşturmaması ve derhal yok edilmesi gerektiğini, aksi takdirde kötüye kullanıma açık olacağını belirtmektedir. Yargıtay uygulaması genellikle katalog dışı suçlara ait tesadüfi delillerin hükme esas alınamayacağı yönündedir.