Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/10714 Esas, 2017/888 Karar sayılı kararına göre, CMK 135 uyarınca elde edilen iletişim tespit tutanakları (tapeler) tek başına mahkumiyet için yeterli midir? Mahkeme huzurundaki ikrarın delil değeri açısından Yargıtay'ın yaklaşımı nedir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin ilgili kararına göre, CMK'nın 135. maddesinde düzenlenen 'iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması' tedbiri uygulanarak elde edilen delillerin, maddi yan delillerle desteklenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Tek başına suçun nitelendirilmesine dair yeterli bilgiyi içermeyen iletişimin tespiti tutanakları dışında somut delil elde edilememesi halinde, suçun sübuta erdiğinin kabul olunamayacağı vurgulanmıştır. Hatta, mahkeme huzurundaki ikrarın dahi yan delillerle desteklenmediği sürece kesin kanıt olarak değerlendirilemeyeceği muhakkak iken, iletişim kayıtlarındaki ikrarın, suçun işlendiği hususunda tek başına delil olamayacağı evleviyetle kabul edilmelidir. Dolayısıyla, mahkumiyet için 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği, somut ve maddi delillerin varlığı aranır.