Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 08.02.2017 tarihli 2015/10714 E., 2017/888 K. sayılı kararında, 'kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma' suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulma nedenleri arasında CMK 135 ve 140. maddeleri uyarınca elde edilen delillerin yeterliliği nasıl ele alınmıştır?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bu kararına göre, sanıkların 'kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma' suçundan mahkumiyetine karar verilirken, 'CMK 135. maddesinde düzenlenen 'iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması' tedbiri uygulanarak elde edilen delillerin, maddi yan delillerle desteklenmesinde zorunluluk bulunduğu' vurgulanmıştır. Kararda, tek başına suçun nitelendirilmesine dair yeterli bilgiyi içermeyen iletişimin tespiti tutanakları dışında delil elde edilememesi halinde suçun sübuta erdiğinin kabul olunamayacağı belirtilmiştir. Mahkeme, sanıkların kazı yerleri, zamanı, katılımcılar, ele geçen varlıkların niteliği gibi somut ve maddi delilleri yeterince araştırmadığı, CMK 135 ve 140 uyarınca alınan tüm kararların dosya içerisine alınmadığı ve bu delillerin bir bütün halinde değerlendirilmediği gerekçesiyle hükmü bozmuştur. Bu, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin bir sonucudur.